Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom bij Johannesdeloper
    PR's
    Afstand tijd datum
    5K         23:20    30-jun-10
    4 mijl     30:00    19-jun-05
    10K       46:39    14-jun-06
    15K     1:09:08    25-mei-06
    10mijl   1:19:31    23-sep-06
    21.1K   1:42:57   15-jun-08
    30K    2:41:14   11-feb-06
    42.2   4:06:03   26-09-10


  • Lopers die ik volg

  • Halo of Flies

    Halo of flies is een seventies hit met een geweldig intro, daar wil ik het niet direkt over hebben. Meer wil ik het over de vliegen hebben, maar kom laat ik bij het begin beginnen.

    Gisteren besloot ik bij het Woud te gaan lopen, als je van mijn huis in een rechte lijn van 6km naar de kust wilt, kom je uit bij het Woud, een buurtschap met een stuk of wat huizen en een restaurant met een zonnig terras. Je kunt daar over een heuvelachtig fietspad direkt naar de kust lopen, maar veel leuker is het hier over de rustige duinpaden te lopen. In het zuiden van het fietspad stuit je al gauw op een vogelgebied, waar je tussen 1 maart en 1 juli niet mag komen. Gisteren mocht dat dus weer en ik greep mijn kans.

    Het pad is niet gemakkelijk te belopen, geen meter vlak en vol zandverstuiving met een dikke laag dun zand. Als herstelloop op mijn Wieringermeer Trail, had ik met mezelf afgesproken niet met een hartslag hoger dan 160 te lopen. Hier tikte ik al snel aan, maar door het tempo terug te leggen naar 7:00 per kilometer, ging dat precies. Na een paar minuten kom je bij een trap 60 treden af naar beneden, 10 meter lopen en dan weer net zo'n trap op 60 treden omhoog. Liep Tarzan eigenlijk ook op blote voeten? Zou je niet mooi net als deze held met een liaan naar de overkant kunnen zwaaien?

    In het vogelgebied, was het aan het pad te zien dat er weinig of niet gelopen was. Hier en daar was het pad overwoekerd met duindoorndistel. Op z'n zachtst gezegd niet de meest ideale ondergrond. Die planten steken niet alleen als een soort prikkeldraad in je voeten, maar de blaadjes geven je jeuk te vergelijken met brandnetels. Ik liep zo veel mogelijk door mul zand en vermeed die distels zover dat ging.

    Na een klein half uurtje stopte ik even om iets te drinken. Een irritant gezoem van een paar vliegen was me al opgevallen. Stilstaand werd ik ineens belaagd door zeker 30 vliegen. Wat was dit? Ik loop al een kleine 10 jaar hier in de duinen, zoiets had ik nog nooit meegemaakt. Waren die beesten hoogzwanger en hadden ze dringend behoefte aan bloed en zweet om eitjes te leggen of zo? Hoogst irritant. Weer gaan lopen dat hielp, ze zoemden nog steeds, maar konden niet op me gaan zitten. Blijven die vliegen trouwens met 9 km per uur met je meevliegen of sluiten er zich steeds weer nieuwe gedrochten zich aan bij de zwerm. Even stoppen bij twijfel over de juiste weg, was killing. Die beesten doken dan als kamikaze vliegtuigen op hun prooi af. Kennelijk was ik het enige levende wezen binnen een straal van een kilometer en zaten ze allemaal op mij te wachten!

    Man, wat was ik blij dat ik het strand op kon draaien. Die rotzakken hielden duidelijk niet van zand en zee. Het strand was heerlijk, lekker hard zand, prima temperatuur en totaal geen wind. Het plan was naar een rustig stuk te lopen en voor het eerst deze zomer (welke zomer?) tussendoor even een stukje te gaan zwemmen. Ik liep een kilometer of 2 noordwaarts en gooide mijn kleren om een strandpaal. Het water was een graad of 15 a 16. Niet warm, maar toch goed te doen. Voelde me eigenlijk ook wel een beetje vies, zwarte voeten, zweet, zand en natuurlijk ook van die vliegen. De watertemperatuur werd alras lekkerder en ik bleef een minuut of vijf poedelen. Weer heerlijk verfrist liep ik verder, mijn hartslag bleef nu keurig steken op 145. Vlak voor Bergen aan Zee draaide ik de strandopgang op en ging nog een klein stukje noordwaarts voordat ik me weer begaf op een echt singletrack trailpad. Al gauw kom je dan bij een duinpoel, meestal kom je daar ook paarden of hooglanders tegen. De combinatie water, paarden en poep, betekende maar één ding: weer die vliegen. Ik kwam een kleine kudde van een stuk of 10 van die halfwilde steppenpaarden tegen. Er zaten 2 veulentjes bij, op zich heel schattig, maar ik weet dat moederpaarden er niet zo van gediend zijn, als jij tussen hen en hun jong door gaat rennen. Dus ik wandelde rustig langs die paarden, dat werd weer partytime voor die vliegen. Hele zwermen belaagden me. Ik sloeg er een stuk of drie dood, maar er leken er wel weer 30 voor in de plaats te komen.

    Prettig lopen is anders, flarden van het nummer Granchester Meadow van Pink Floyd schoten door mijn hoofd. Een nummer van ze uit 1969 van het album Ummagumma. De hoofdpersoon hoort eerst allemaal vogelgeluiden, vervolgens een luid gezoem van een dikke vlieg. Hij gaat een trap af, pakt een krant en geeft die vlieg een doodklap. Daarna wordt hij door allerlei dieren belaagd, met een soort keltische bezwering legt hij die dieren het zwijgen op. Niet zo bekend maar door zijn geluidseffecten een geweldig nummer, boven dit stukje vind je het terug. Tja, je kunt ook minder avontuurlijk rustig je rondje op een athletiekbaan lopen...

     

     

     

    Reacties

    Liezzzje op 04-07-2013 09:20

    Hehe ik kon mijn glimlach niet onderdrukken bij het lezen van deze post :) Wat je al kan tegenkomen in de natuur. Ik vind het vooral vervelend als ze mijn mond invliegen :D

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl