Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom bij Johannesdeloper
    PR's
    Afstand tijd datum
    5K         23:20    30-jun-10
    4 mijl     30:00    19-jun-05
    10K       46:39    14-jun-06
    15K     1:09:08    25-mei-06
    10mijl   1:19:31    23-sep-06
    21.1K   1:42:57   15-jun-08
    30K    2:41:14   11-feb-06
    42.2   4:06:03   26-09-10


  • Lopers die ik volg

  • Voelsprieten

    Eindelijk zomertijd! Voor mij betekent dat weer meer op blote voeten lopen. Natuurlijk loop ik in het donker op fietspaden ook op blote voeten, maar de grofheid van asfalt is een beperkende factor. Op bos- en duinpaden en vooral op het strand loop je toch wat makkelijker weg zonder schoenen.

    Afgelopen week vertrok ik vanuit het bos in Bergen voor een blotevoetenloop van een kleine 2 uur. Het eerste stuk was de bodem wat ik noem enigzins vuil. Dan bedoel ik dat mijn pad bezaaid ligt met takjes, dennenappels, steentjes, beukenootjes en andere oneffenheden. Daar kwam bij, dat ik voor mijn gevoel met een hoop spanning in mijn lijf aan het lopen was. En dat merk je extra zonder schoenen. Elke oneffenheid voel je. Ja je voeten hebben elk 200 duizend zenuwuiteinden en die voelsprieten nemen alles waar. In mijn hoofd ontsproot zich een discussie. Moest ik maar het stuk tot het strand mijn meegenomen Sockwa sloffen aandoen? Wel nee zei een andere stem, je hebt hier vorig jaar prima kunnen lopen, ga eens op je techniek letten man! Die stem had gelijk, ik legde mezelf een lager tempo op. Liet mijn armen losjes langs mijn lijf meebewegen. Beetje voorover, beetje met gebogen knieen, kortere pasjes. Meteen ging het beter. De voelsprieten gingen van stand "pijnlijk" naar "bewustveruimend intens".

    Uit het bos, in de duinen, ging het meer op de automatische piloot. De mooie dag had het mulle zand heerlijk warm gemaakt en weer dacht ik aan het beeld van de voelsprieten. Maar ook aan hoe makkelijk je loopt zonder schoenen in dit zand. Iedereen weet dat, ga je naar het strand dan weet je niet hoe gauw je je schoenen uit moet doen.

    Vriendelijk groette ik 2 jongens van een jaar of 16, ze waren ietwat gedesorienteerd en vroegen me hoe ze aan zee kwamen. O dat is makkelijk loop gewoon richting de ondergaande zon en je komt er vanzelf, maar het is nog wel een kilometer of 2. Geeft niet zeiden ze, ik kon me dat voorstellen, op zo'n mooie avond.

    Een dikke 10 minuten later draaide ik het strand op. Het eerste stuk was nog druk, maar alras had ik het strand vrijwel voor me alleen. Het laatste restje vloed kwam opzetten. Bewust pakte ik een golf mee. Het voelde niet echt koud.Eigenlijk was het lekker dat koele water. Mijn voeten tintelden licht van het eerste "vuile" stukje, een beetje verkoeling kon geen kwaad. Bovendien zagen mijn onderdanen na een beetje badderen er weldra weer wat toonbaarder uit.

    Na 3 kilometer kwam ik bij de Kerf, een slufter hier, die door eerdere overvloedige regen vrij drassig was. De zompige bodem voelde lekker, het spriettende opkomende helmgras gaf een gek gevoel, enerzijds prikte het, anderzijds kietelde het een beetje, het voelde gewoon een beetje gek. Ik kwam op een prairie-achtig stukje, waar een slingerend 20 cm breed konijnenpad liep. De hei schuurde langs mijn enkels, voelde me een beetje oermens op konijnenjacht.

    Daarna een schelpenpad, als het niet te grof is gaat dat. Geldt ook voor een houtsnipperpad. Oude zachte snippers gaan beter dan harde nieuwe. Maar gauw een stukje ruiterpad genomen. Dat loopt heerlijk aan je voeten, maar is zwaar, ook al omdat je liever over de paardendrollen heenspringt.

    Het laatste stukje liep ik op Sockwa's. Mijn voelsprieten konden/kunnen een steenslagweg nog niet aan. Net voor het donker, kwam ik met een goed gevoel weer terug bij mijn auto.

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl